Etappe 5
Etappe 5
Noordwijk en terugkeer naar het centrum
Postmodernisme & 'torens in glas'
Afspraak bij het Noordstation. Fans van torens in glas lopen verloren in dit zakendistrict! Ga zeker de North Galaxy Towers en de Ellipse Building bekijken (en volg daarvoor de Albert II-laan naar links). Voor onze wandeling lopen we de laan echter in de andere richting op. Vanaf de hoek zie je de Proximus-torens: twee gelijke torens in postmodernistische stijl die tussen '94 en '96 door Jaspers-Eyers werden gebouwd. De aangrenzende Phoenix Tower biedt onderdak aan Baloise Belgium Verzekeringen. Het is een realisatie van abv+ architecten en werd gerenoveerd tussen 2018 en 2020. Op het huisnummer 15: het Hendrik Consciencegebouw, eveneens een ontwerp van Michel Jaspers, dat in 1998 werd gebouwd en in 2018 werd gerenoveerd. Een ander opmerkelijk gebouw is de Seven op de nummers 7/9 van de Albert II-laan, dat in 2019 door het bureau Jaspers-Eyers werd gerenoveerd en verbouwd.
Daartegenover liggen drie identieke, postmodernistische gebouwen: North Gate I-II-III. Ze werden door het bureau Jaspers-Eyers en het Atelier d'Architecture de Genval tussen 1991 en 1994 gebouwd om er verschillende federale overheidsdiensten in onder te brengen. Daarnaast zien we het Quatuor: vier kantoortorens met ruimte voor co-working van Jaspers-Eyers (de ruimte voor co-working werd ontworpen door Belgisch kunstenares Lous and the Yakuza). Aan de overkant, op de hoek van de straat, staat de Boudewijntoren, die tussen '88 en '92 werd gecreëerd door het Atelier d'Architecture de Genval.
tekinturkdogan@gmail.com
Op het Rogierplein staat de Rogiertoren die tussen 2003 en 2006 in moderne stijl werd opgetrokken door architecten Philippe Samyn en Michel Jaspers. De kleurrijke verlichting zorgt voor een mooi plaatje als het donker is! De luifel op het plein werd ontworpen door Xaveer De Geyter en Michel Desvigne. In 2017 was de constructie klaar.
pbombaert@skynet.be
Hier hebben we verschillende mogelijkheden. Wie er genoeg van heeft, kan stoppen (wie het tot hier volhield, deed het lang niet slecht!). Wie nog een dosis glas aankan, kan rechts van de Rogiertoren nog een reeks gebouwen ontdekken. En wie de wandeling wel afsluiten met de laatste pareltjes die een ommetje waard zijn, heeft nog een eindje stappen voor de boeg.
De volgende halte is een must uit het functionalisme: het Maraisgebouw op het huisnummer 2 in de Broekstraat. De voormalige zetel van de ASLK werd ontworpen door (jawel!) Marcel Lambrichs en tussen 1969 en '74 gebouwd. We lopen de straat in en ontdekken op de hoek van de Warmoesberg een andere constructie die ooit in handen was van de ASLK en die tussen 1947 en 1953 in een moderne stijl met invloeden uit de Franse neo-art deco door Alfred Chambo werd opgetrokken. Het kantoorgebouw biedt ook onderdak aan food court Wolf.
Vandaar reizen we even terug in de tijd via de Sint-Hubertusgalerijen, die in 1846 door architect Jean-Pierre Cluysenaar werden ontworpen als een van de eerste overdekte winkelgalerijen ter wereld.
We lopen de mooie Spoormakersstraat in en bereiken Le Lombard 77 op het huisnummer 77 (natuurlijk!) in de Lombardstraat. De vreemde glazen kubus van Marcos Alvarez die aan het gebouw werd vastgemaakt, dateert uit 2013. Hier huist het Franstalig Brussels Parlement.
Op de nummers 34-42 in dezelfde straat zitten we opnieuw volop in het brutalisme, met de spraakmakende vroegere zetel van de Confederatie Bouw uit 1986: zuiver brutalisme vermengd met naoorlogs modernisme van de hand van architecten Marcel Lambrichs(!), Casimir Grochowski en Daniel de Laveleye. In het licht van de volgende bestemming van het gebouw staan er nog heel wat werken op stapel.
Tot slot maken we voor het laatst rechtsomkeer (dat moesten we toch nog één keertje doen!) om de architecturale eigenheden van het Brussels Parlement op het huisnummer 69 te bekijken. Het gelijkvloers is nog een deel van de oorspronkelijke constructie uit 1696. De eerste verdieping dateert dan weer uit het begin van de 20ste eeuw en eind 1995 werd besloten een nieuw halfrond in te richten in de glazen koepel bovenop het gebouw. Die is duidelijk zichtbaar vanop het Sint-Jansplein en getuigt van onze resoluut moderne en hedendaagse tijd.