De onbeschaafdheid De Apocalyps kondigt het einde van een cyclus aan. Ze heeft de westerse psyche zo sterk beïnvloed dat de term synoniem is geworden voor cataclysme, voor het einde van de wereld. Vier grote schilderijen ontvouwen zich als een reusachtig wandtapijt, geweven uit bloed, vuur, humus en zwaarden. Er zijn kreten en liefkozingen, er wordt geracet. Er zijn twee paarden en drie figuren op de rand van de menselijkheid. Een zwarte vrouw, vaak te paard, zorgt voor verwarring: is zijde amazone of is zij op de vlucht? Wat betekent die intimiteit die zijmet de dieren deelt, kent zij de codes of verzint zij die gaandeweg? Een slanke, blonde blanke vrouw belichaamt de cyborgwereld van Donna Haraway; ze is tegelijkertijd perfect en weerzinwekkend, glad, conflictueus en agressief; ze lijkt zowel het geneesmiddel als de ziekte te zijn. Ik ben liever een cyborg dan een godin, zegt ze. Aan de kant, in een versleten fauteuil, troont een vermoeide, aapachtige demiurg. Hij heeft de kaalheid en de bierbuik van bepaalde verschoppelingen; hij observeert, geeft commentaar, spot en gooit zelfs blikjes op het podium. Hij is hun vermoeide, wegkwijnende god. En dan begint het.
Les cavalières de l'Apocalypse
Location: Korte Brigittinenstraat, 1000 Brussel
