Etappe 2

Van de 20ste naar de 21ste eeuw

Modernisme, postmodernisme & nieuwe constructies

Nadat we langs de Congreskolom (met het graf van de onbekende soldaat) liepen, begeven we ons nu naar het Surlet de Chokierplein 15-17 (onderweg een korte koffiepauze op het mooie Vrijheidsplein?). Dat postmodernistische gebouw uit 1992 is de zetel van de regering van de Federation Wallonie-Bruxelles. Het is een werk van het Atelier d'Architecture de Genval.

Werp even een blik op het duidelijk hedendaagsere MeetDistrict Spectrum: een passiefconstructie van Jaspers-Eyers, die in 2019 werd ingehuldigd aan de Bischoffsheimlaan 12. We steken de laan over om (als liefhebbers van torens in glas) de Astrotoren en zijn witte verticale strepen goed te kunnen zien. Dat is een ontwerp van Albert De Doncker uit 1976 en gerenoveerd tussen 2014 en 2016. We lopen in de richting van de Madoutoren en maken een klein ommetje via het huisnummer 41 in de Scailquinstraat. Daar zien we het Marignanproject (genoemd naar de vroegere bioscoop die daar onderdak vond), dat tot een cultureel centrum zal uitgroeien. Op dit moment is het project van Manger Nielsen Architects nog in aanbouw maar het ziet er zo bijzonder uit dat we zeker even wilden langslopen.

We maken rechtsomkeer (no comment!) en bereiken de Madoutoren. Die werd tussen 1963 en 1965 gebouwd op basis van de plannen van Robert Goffaux. Na de renovatiewerken in 2002 en 2003 werden hier de kantoren van de Europese Commissie ingericht.

In het metrostation Madou stappen we op, richting Naamse Poort. Op halte nummer 6 stappen we af, richting de nieuwe hoofdzetel AXA Verzekeringen, een ontwerp van A2RC Architects dat in 2017 de deuren opende. De imposante constructie combineert twee bestaande gebouwen die door een nieuwe structuur met elkaar werden verbonden. Het harmonieuze geheel kreeg een exostructuur in metaal. Het gebouw is ook 's nachts bijzonder mooi. We maken een sprong in de tijd en keren terug naar het naoorlogse modernisme met het indrukwekkende Marnixgebouw dat aan het eind van de jaren '50 werd opgetrokken. Het is een van de zeldzame Europese realisaties van de Amerikaanse architect Gordon Bunshaft. Ook dat gebouw staat om zijn nachtelijke verlichting bekend.