Etappe 3

Welkom in de Europese wijk

Modernisme, postmodernisme & nieuwe constructies

Van daaruit, gaat het (te voet of met de bus) richting Luxemburgplein: welkom in de Europese wijk! Toegegeven, hier wordt het moeilijk om bij alle (interessante) hedendaagse gebouwen stil te staan. We beginnen in de niet te missen Leopoldruimte. Daar bevindt zich o.a. het Paul-Henri Spaak-gebouw, bedacht door Michel Boucquillon in samenwerking met de Associatie van Architecten van CIC. Het werd in 1993 ingehuldigd en huisvest het halfrond van het Europees Parlement. Het is niet makkelijk om de hele omvang van de constructie van hieruit in te schatten. Via het Leopoldpark kunnen we erom heen lopen, en bezoeken zijn mogelijk.

Quartier Européen-vue-aérienne-parlement

We komen in een ander tijdperk terecht met het kleurrijke en stijlvolle Wilfried Martensgebouw (eveneens een deel van het Europees Parlement) aan het huisnummer 80 in de Belliardstraat. Het werd in 2016 voltooid en opgeleverd door BESIX en Jacques Delens.

Vanuit dat gebouw zie je in de verte de Belliardloopbrug boven het straatniveau. Het is een creatie uit 1983 van architectenbureau Group Planning, een van de toonaangevende postmodernistische architectuurbureaus in België in de jaren '80.

Met de gebouwen op de huisnummers 53 en 55 in de Aarlenstraat keren we even terug naar het brutalisme. Ze zijn een ontwerp van Jean Verschuere en werden in 1968 voltooid.

We blijven in het hart van de Europese wijk. Op nummer 103 in de Wetstraat ligt het recente The One: een eerste constructie ingegeven door het nieuwe plan van aanleg voor de straat en de omgeving. Het gaat om een realisatie van de bureaus B2Ai, opgeleverd in 2018. In diezelfde straat zien we twee gebouwen in glas: op het nummer 145 het Lexgebouw van bureau Jaspers-Eyers (uit 2006), dat onderdak biedt aan de kantoren van de Commissie. Daar zowat recht tegenover, op het nummer 170, ligt het Karel de Grote-gebouw dat eveneens door de Commissie in gebruik werd genomen. De building werd oorspronkelijk door Jacques Cuisinier opgetrokken in 1967. De renovatie tussen 1995 en 1998 liep in samenwerking met de Duitse architect Helmut Jahn.

Naast het Lex vormt het Europagebouw, een uitbreiding van het hoofdkwartier van de Raad van de Europese Unie, bedacht door Philippe Samyn and Partners in samenwerking met Studio Valle Progettazioni en eind 2016 ingehuldigd. Op de gevel zien we een patchwork van oude houten ramen die uit verschillende Europese landen werden gerecupereerd. Aan de binnenkant doet een reusachtige amfora in gezandstraald glas dienst als nachtlantaarn.

Aan de overkant, op het huisnummer 200 in de Wetstraat, staat het mythische Berlaymont, oorspronkelijk tussen 1963 en 1969 opgetrokken door Lucien De Vestel, Jean Gilson en André en Jean Polak. Het gebouw dankt zijn naam aan het vroegere meisjesinternaat: het klooster van de Dames van Berlaymont, dat in 1625 werd gesticht en zich hier in 1864 vestigde (na een onteigening om plaats te maken voor het latere justitiepaleis in Brussel!) In 1960 kocht de Belgische Staat het terrein ten behoeve van de Commissie. Ingrijpende werken voor het weghalen van asbest werden opgestart in 1991 en afgerond in 2004. In datzelfde jaar werd het gebouw aan de Commissie verkocht.

We gaan even uitrusten in het Jubelpark om het Jubelpaleis te bewonderen. Dat werd in 1880 gebouwd om de 50ste verjaardag van België te vieren. Wie houdt van panorama's kan via het Legermuseum (tegen betaling van een museumticket) tot op de terrassen van de triomfboog klimmen en vanuit de hoogte uitkijken over de constructies en de verstedelijking in de Europese wijk.