Eddy Merckx en Brussel zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De grootste wielrenner - en misschien wel de grootste sportsman - aller tijden bracht er namelijk zijn jeugd door. Nog altijd is hij verknocht aan onze hoofdstad. Je kan er dan ook onmogelijk naast kijken. De Kannibaal (hij die al zijn menselijke tegenstanders verslond) is overal. Ontdek Brussel in de voetsporen van Eddy Merckx!
🚴 Wist je dat? 🚴
Maar liefst 525 officiële overwinningen heeft Eddy Merckx achter zijn naam. In de periode 1967-1975 won hij zo goed als alles wat er te winnen viel. De Ronde van Frankrijk (5 keer!), Italië (5 keer!) en Spanje? Hij won ze allemaal.
Merckx was een compleet renner. Hij heerste niet alleen in de grote rondes. Ook in de klassiekers was hij onklopbaar. In Milaan-San Remo (7 keer!), Luik-Bastenaken-Luik (5 keer!), de Ronde van Vlaanderen (2) en Parijs-Roubaix (3) kwam hij telkens als eerste over de streep. Tussendoor vestigde hij ook het legendarische uurrecord in Mexico en droeg hij drie jaar de trui van wereldkampioen. Het mag duidelijk zijn. We hebben het hier over de grootste aller tijden. En zeggen dat het allemaal begon in Brussel.
Sint-Pieters-Woluwe
De ouders van Eddy hielden een kruidenierswinkel op het Goudvinkenplein in de pittoreske gemeente Sint-Pieters-Woluwe. Eddy hielp z’n ouders te leveren bij klanten. Met het geld dat hij verdiende, kocht hij zijn eerste koersfiets. Intussen is het plein omgedoopt tot Kannibaalplein en pronkt Eddy er in het midden in de vorm van een standbeeld. Het is een mooie, rustige, buurt die bekendstaat onder de naam Vogelzangwijk. Brusselaars doorkruisen de wijk vaak al joggend. Want de Spoorwegwandeling hoort bij de populairste joggingroutes van de hoofdstad.
Het parcours brengt je zo in het wondermooie Woluwepark waar Eddy als kleine jongen speelde tot het donker werd. Je vond hem meestal aan de Duivelsbrug. Maar vandaag heeft de wijk heeft veel meer te bieden. Patisserieliefhebbers vinden er blindelings de weg naar Yashuki Sasaki, de bejubelde Japanse banketbakker. En als je houdt van boeken, moet je in de buurt zeker een bezoek brengen aan Wittockiana, het museum voor boekkunst en boekband.
Genoeg gelopen? Neem dan tram 44. Die rijdt over de prachtige Tervurenlaan. Op die laan had Merckx z’n eerste gele trui in de Tour te pakken. Je rijdt er voorbij schitterende huizen waarvan het Stocletpaleis, een sublieme art-decoparel, het meest in het oog springt. Hou halt in het Trammuseum voor je het Zoniënwoud induikt. De Tervurenlaan staat ook bekend als pittige laatste rechte lijn van de 20 km door Brussel, de populairste loopwedstrijd van de hoofdstad.
Anderlecht
De koersmicrobe kreeg Merckx te pakken in Sint-Pieters-Woluwe. Maar de liefde vond hij aan de andere kant van de stad. Het was aan de slachthuizen van Anderlecht waar de vader van Claudine, de latere echtgenote van de Kannibaal, een café had. Dat verklaart waarom Eddy vaak in de wijk Kuregem te vinden was. De slachthuizen maakten intussen plaats voor Abattoir, een levendige site met de grootste voedingsmarkt van Brussel.
Ook vandaag nog kom je Merckx geregeld tegen in Anderlecht. Samen met zijn goede vriend, voetballegende Paul Van Himst, trekt hij graag naar het Astridpark om er zijn favoriete voetbalclub RSC Anderlecht aan het werk te zien. In de gemeente rolt de naam Merckx overigens elk dag over de tongen. Want er is een metrostation dat zijn naam draagt. Op het perron van dat station kan je de legendarische oranje fiets bewonderen waarmee Eddy in 1972 in Mexico het werelduurrecord verbrak.
Brussel-Stad
Vraag je Merckx naar het hoogtepunt van zijn carrière, dan antwoordt hij je wellicht de ontvangst op de Grote Markt, voor velen het mooiste plein ter wereld. Die viel hem te beurt na zijn eerste Tourzege in 1969. In een open auto werd de Kannibaal door het stadscentrum gereden. Maar liefst 100.000 mensen juichten hem toe. Op de Grote Markt kon niemand er nog bij. Het zijn beelden die in het geheugen van elke Belg gegrift staan.
Niet verwonderlijk dat Merckx zijn hart heeft verloren aan het stadscentrum. Hij heeft een boontje voor de Katelijnewijk waar je hem nog vaak ziet tafelen in zijn favoriete restaurant, La belle maraîchère. Even verderop, in het Ninoofsepoortpark, bracht kunstenares Amandine Levy een 24 meter hoog fresco aan als hommage aan Eddy Merckx én aan zijn vrouwelijke tegenhanger, Yvonne Reijnders.
